„Cytat wg pracy T. Lubińskiego Działania bojowe jed"...lok KBW w walce o likwidację bandy „Burego" w laInoh 1044.1946.
II 47
5 wileńskiej brygadzie „Bury" objął dowództwo drugiego szwadronu. Na stanowisko jego zastępcy major „Łupaszko" wyznaczył „Leśnego". Instruktorem szkolenia został mianowany „Rekin". Taką otrzymał karę za zawalenie operacji pod Złotą Wsią. W skład szwadronu weszły 4 drużyny liniowe. Na ich czele stanęli „Jastrząb", „Żagiel", „Marina" i „Balina". W ten sposób zadanie postawione przez pułkownika „Mścisława" zostało wykonane. Pluton ochrony lasów państwowych w Hajnówce przestał istnieć. Dwudziestu dziewięciu żołnierzy wraz z „Burym" weszło w skład bandy. Czterech ze względu na wiek i stan zdrowia puszczono do domu. Musieli tylko złożyć przed tym przysięgę, że będą milczeć pod groźbą śmierci.
Mimo że „Łupaszko" był wciąż nieuchwytny i unikał starcia z batalionem, kapitan Waszkiewicz miał pełne ręce roboty. Do końca kwietnia 1946 roku rejon Sokółki był dokładnie spenetrowany. Wykryto i rozbrojono 9 dużych składów broni i amunicji. Od bohaterskiej śmierci tow. Wójteckiego na stacji w Kamiennej każdy dzień znaczył się jakimś drobnym sukcesem. W pierwszych dniach maja jbatalion został włączony w skład jednostki Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, którego sztab został zorganizowany w Białymstoku. W piątek 1 maja kompanie porucznika Saranieckiego i Popowa dotarły do lasu oleksińskiego. Waszkiewicz dowiedział się, że „Łupaszko" pomaszerował na południowy zachód w stronę Siemiatycz. Obydwa oddziały ruszyły w pościg. Tymczasem szwadron „Burego", który otrzymał zadanie zaprowadzenia porządku w gminie Nurzec oraz oderwania się za wszelką cenę od pościgu, skręcił wśród bagien pod Boćkami i poszedł na południowy wschód. W sobotę o godzinie szóstej rano „Bury" zarządził postój w chroniborskim lasku. Szperacze docierali już do wsi Andryjanki, przez którą przebiega szosa Bielsk Podlaski — Siemiatycze. Po ustalenia, że trakt jest pusty, „Bury" postanowił sforsować go właśnie teraz. W czasie gdy szwadron szykował się do skoku, ubezpieczenie czołowe zauważyło samochód ciężarowy z radzieckimi znakami rozpoznawczymi. „Bury" rozwinął drużyny w tyralierę i wydał rozkaz osiągnięcia zagajnika za wzniesieniem. Samochód zjeżdżał właśnie z pochyłości. Docierał do mostku na rzeczce Leśnej, dopływie Nurczyka. Spieszeni kawalerzyści zdążyli zająć stanowiska ogniowe. Słychać było młode i dźwięczne głosy radzieckich żołnierzy“(15)